X
تبلیغات
رایتل
ای آرزوی من!  چاپ
تاریخ : چهارشنبه 25 فروردین‌ماه سال 1389

 

 

ای آرزوی من!
توآن همای بخت منی کز دیار دور
پرپر زنان به کلبه من پر کشیده ای
بر بامم ای پرنده عرشی خوش آمدی
در کلبه ام بمان
زیرا تو همچو،من
یک آشیان گرم محبت ندیده ای
با من بمان که من
یک عمر بی امید
همراه هر نسیم به گلزار عشق ها
در جستجوی یک گل خوشبو شتافتم
می خواستم گلی که دهد بوی آرزو
اما نیافتم
شب های بس دراز
با دیدگان مات
بر مرکب خیال نشستم امیدوار
دنبال یک ستاره فضا را شکافتم
می خواستم ستاره امید خویش را
اما نیافتم
بس روزهای تلخ
غمگین و نامراد همراه موج های خروشان و بی امان
تا عمق بی کرانه دریا شتافتم
شاید بیابم ان گهری که خواستم
اما نیافتم!
امروز یافتم!
گمگشته ای که در طلبش عمر می گذشت
اما کنون که مرا روبروی تویی
آن کس که بود همراه باد صبا منم
آن گل که داشت بوی خوش آرزو تویی
دیگر شبان تیره نیابم در آسمان
توآن ستارهای که نشستی به دامنم
همراه موج در دل دریا نمی روم
تک گوهرم تویی که شدی زیب گردنم
نوشین لبی که جان به تنم می دمد تویی
عمر منی که تاب و توان داده ای به من
با من بمان که روشنی بخت من ز توست
آری تویی که بخت جوان داده ای به من